"Leo, why? For money.” Słowa wypowiadane przez selekcjonera narodowej reprezentacji w reklamie jednego z banków doskonale oddają ideę wydawanych co dwa lata oficjalnych gier największych piłkarskich imprez – Mistrzostw Świata i Mistrzostw Europy w piłce nożnej. Oczywiście nie ma nic złego w tym, że ktoś poświęcając swój czas, energię i umiejętności na pracę twórczą, chce za to dostać pieniądze, ale niewątpliwie poczynania giganta Electronic Arts kojarzą się przede wszystkim z robieniem kasy. Z drugiej strony – skoro wykłada się ogromne sumy na licencję, to liczy się na zwrot kosztów.

Recenzowanie wirtualnych piłek kopanych jest jak chodzenie na oślep po polu minowym – wcześniej czy później i tak coś wybuchnie, urywając nogi. Bez względu jak rzeczowo i profesjonalnie podejdzie się do tematu, zostawiając osobiste upodobania na boku, na pewno znajdzie się grupka osób, które albo zaczną wyzywać autora, bo krytykuje ich ulubioną serię, albo zaczną bluzgać, bo autor dobrze wypowiada się o serii, której nienawidzą. I tak źle, i tak niedobrze. Jednak nie chodzi tu o zadowalanie kogokolwiek, ale uczciwe zmierzenie się wirtualnym turniejem Euro 2008.

Oficjalne gry MŚ czy ME nigdy nie były traktowane jako pełnoprawne piłkarskie produkcje. Drużyny ograniczone są do narodowych reprezentacji, a wszystko inne pochodzi z najbliższej wersji FIFY. To taka specyficzna łatka, za którą oczywiście musimy zapłacić. Na pewno nie działa to na korzyść UEFA Euro 2008, ale plusem jest mimo wszystko zdecydowanie niższa cena niż „normalnej” gry (choć w serwisach aukcyjnych FIFA 08 kosztuje już podobnie). Czy jest więc coś usprawiedliwiającego wydanie tychże pieniędzy? Owszem, zaskakujące bogactwo trybów rozgrywki.

Z tematem UEFA Euro 2008 zmierzył się już Usagi, który nie pozostawił suchej nitki na PeCetowej wersji gry. Rzecz w tym, że nie pierwszy raz ten sam tytuł na różnych platformach nie oznacza tego samego. W tym przypadku nawet studia developerskie są inne – za PC, PS2 i PSP odpowiadało HB Studios, natomiast PS3 i Xboxem 360 zajęło się EA Sports. Efekt jest taki, że pierwsze trzy są mocno średnie, a dwie pozostałe dość dobre.