Wydać dodatek do popularnej strategii jest bardzo łatwo. Wystarczy stworzyć kilka nowych scenariuszy, nową fabułę i już można towar wypychać do sklepu. Dobry dodatek wymaga jednak dużo więcej wysiłku i pracy zespołu. Natomiast te bardzo dobre tworzą tylko nieliczni. Na szczęście należy do nich firma Firaxis Games, która pod tym względem nigdy nas nie zawiodła.

I nie zawodzi i tym razem. Nowy dodatek, Beyond the Sword, oferuje naprawdę dużo nowych rozwiązań. Jak pamiętacie, pierwszy z oficjalnych add-onów, Warlords koncentrował się na prowadzeniu wojen w sposób otwarty i siłowy. Teraz będziemy mogli podporządkowywać sobie innych przy pomocy dyplomacji, religii lub też ekonomii.

W zwycięstwie ekonomicznym pomoże nam siedem wielkich korporacji. Założenie ich kosztuje całkiem sporo, bo musimy mieć w swoim państwie zarówno wielkiego człowieka, jak i dostęp do wykorzystywanych przez korporację surowców. Ich utrzymanie również nie należy do najtańszych, jednak koszt szybko się zwraca i to dwojako. Po pierwsze, dzięki nim otrzymujemy dodatkowe punkty kultury, dodatkową żywność lub rozwój budownictwa oraz takie surowce jak olej czy aluminium. Ponadto, podobnie jak w przypadku religii, możemy tworzyć liczne przedstawicielstwa naszych korporacji, zarówno w naszych miastach jak i miastach sąsiadów. Szybko może się okazać, że te molochy ekonomiczne są utrzymywane z pieniędzy naszych politycznych rywali.

Tych, których zawsze fascynowała rola kościoła w budowaniu stosunków dyplomatycznych, z pewnością zainteresuje jeden z nowych cudów świata - Pałac Apostolski. Jest on wcześniejszą wersją Organizacji Narodów Zjednoczonych i religijnym kluczem do zwycięstwa. Wszyscy przedstawiciele tej samej wiary co twórca Pałacu Apostolskiego łączą się w czymś w rodzaju politycznego sojuszu przeciwko innowiercom. Mogą podejmować krucjaty, decydować o wojnie i pokoju, nakładać embargo handlowe, a także wybierać religijnego przywódcę wszystkich państw. Oczywiście mamy prawo weta decyzji kościelnych, ale odbije się to negatywnie na naszych państwach. Cóż, tak właśnie wygląda cezaropapizm.