Niedawno w kinach pojawiła się druga część Shreka, o której na długo przed premierą było już bardzo głośno. Film więc, jak można się było spodziewać, przyciągnął do kin całkiem spore stado ludzików z popcornem oraz colą w rękach i zarobił dużą ilość zielonych. Niemalże w tym samym momencie na półki sklepowe trafiła gra pod tytułem Shrek 2. Nie ma co ukrywać, że nie jest to produkt na takim poziomie jak film, jednak przekreślenie go byłoby też dużym błędem.

Fabuła w porównaniu do drugiej części kinowego Shreka nie uległa zbyt dużym zmianom - wtrącono jedynie kilka wątków oraz miejsc, których w filmie nie można zobaczyć. Anyway, dla tych, którzy jeszcze nie widzieli filmu pędzę wyjaśnić o co się rozchodzi. Pamiętacie zapewne koniec pierwszej części Shreka, kiedy to główny bohater odnalazł w końcu swoją prawdziwą miłość - księżniczkę Fionę. Można rzec, że zgodnie z wymogami bajek, powinni oni żyć długo i szczęśliwie, ale czy aby na pewno? Szybko pojawia się przecież jeden poważny problem - Fiona musi przedstawić swojego narzeczonego rodzicom, a Ci oczywiście zamiast wielkiego zielonego ogra spodziewają się księcia z bajki. Ich marzenie posiadania idealnego zięcia prysło więc w momencie gdy Fiona i Shrek pojawili się na zamkowym dziedzińcu. Na domiar złego w całe to zamieszanie wtrąciła się pewna wróżka, której z całego tego towarzystwa najbardziej nie spodobał się związek dwóch ogrów. I tak oto sprawy się skomplikowały. Czy tym razem bajka zakończy się szczęśliwie, zielone małżeństwo otrzyma błogosławieństwo rodziców panny młodej i będzie mogło zamieszkać na ukochanych bagnach? Cóż, to już zależy od Ciebie.

Shrek 2 należy do gatunku gier z widokiem z trzeciej perspektywy, co oznacza, że przygody bohatera oglądamy zza jego pleców. Chociaż powinienem raczej użyć liczby mnogiej, ponieważ podczas gry wcielamy się nie tylko w postać Shreka, ale także i w osła, kota w butach, wielkie ciasteczko rujnujące zamek, no i oczywiście w ludzką postać Shreka oraz piękniejszą stronę przesympatycznego osła - rumaka. Wymienione postacie potrafią biegać, skakać, wspinać się, chodzić po linach, ogólnie wykonywać wszystkie charakterystyczne dla tego gatunku gier ruchy. Pozostałe elementy gry również nie odbiegają od przyjętych już standardów i nie wnoszą nic nowego do gatunku - biegamy, zbieramy monety, za które później możemy kupować różne eliksiry, szukamy czterolistnych koniczynek oraz zrywamy listy gończe, dzięki czemu mamy szansę dostać się na bonusowe poziomy. Lokacje, po których biegamy to lasy, laboratoria, kanały i tym podobne. Zadania jakie przed nami stoją nie są raczej skomplikowane i wykonanie ich polega na ogół na pokonaniu kilku przeciwników, przestawieniu paru dźwigni i dobiegnięciu do określonego miejsca. Szkoda jednak, że liczba przeciwników jest bardzo skromna, przez co mało zróżnicowana walka staje się dosyć szybko monotonna - a warto dodać, że wszystkie postacie posiadają niewielki wachlarzyk ciosów i mogą wykonywać kombosy. Na całe szczęście niektóre poziomy umożliwiają nam starcie z tak zwanymi bossami, którzy stanowią większe wyzwanie od pozostałych przeciwników. Interakcja z otoczeniem niestety nie należy do mocnej strony Shreka 2, owszem, można rozwalać deski blokujące przejścia, ale to jakby za mało. Zapisywanie gry zostało rozwiązane w znany już sposób z punktami kontrolnymi, jednak nigdy w życiu nie widziałem jeszcze, aby wyglądały one tak niesamowicie. Pewnie teraz myślicie o jakichś nieziemskich budowlach czy efektach graficznych, ale nie, nie to miałem na myśli. Stan gry zapisujemy po dotarciu do nibywróżki o imieniu... Rysiek. Jest to śmiesznie wyglądający koleś, ubrany w różowe ciuszki i trzymający w ręku różdżkę - jest to tak śmieszny obrazek, że nie sposób nie spaść z krzesła, kiedy zobaczy się go po raz pierwszy.