Back to the Future stało się moją ulubioną serią filmową nie tylko ze względu na znakomitą obsadę i specyficzne, nieco autoironiczne poczucie humoru, ale przede wszystkim z powodu zabawy czasem, niekiedy lekkomyślnej i trywialnej, innym razem zaskakującej i dramatycznej w skutkach. W filmach widzieliśmy kilka zmian przyszłości, z czego najgorszą była alternatywna rzeczywistość z Hill Valley rządzonym przez Biffa Tannena.

Skutki biletu

Drugi epizod Back to the Future: The Game, zatytułowany Get Tannen!, rozwiązał sporą część z pogmatwanych wątków z przeszłości. Oficer Parker pokonał swoje problemy, stając się znów przykładnym policjantem. Artie McFly przełamał się, wracając do miasteczka i na nowo łącząc z miłością życia – Trixie. Kid Tannen wreszcie trafił do więzienia. Wszystkie pomniejsze sytuacje zostały wyjaśnione, a Marty i Doc mogli wreszcie pozwolić sobie na powrót do przyszłości.

(Kliknij na obrazek, aby go powiększyć)
Jak się okazuje, nie do końca. Już w momencie gdy DeLorean przenosił się do starego, dobrego 1986 roku, Doktor zaczął znikać, a wszystko na skutek jednego seansu filmowego, którego motyw przewijał się już wcześniej. Młody Emmett Brown, oczarowany przed Ednę Strickland, wybrał się do kina na inny seans, omijając tym samym Frankensteina – film, który miał zainspirować go do dalszych działań na polu naukowym. Tak zrodził się Pierwszy Obywatel Brown.

Za murem

Trzeci rozdział Back to the Future: The Game zdecydowanie odróżnia się od dwóch poprzednich, niestety, nie tylko klimatem przedstawionej rzeczywistości, ale i sposobem mobilizowania gracza do działań. O ile przez ostatnie miesiące mogliśmy podziwiać Hill Valley w wersji z 1931 roku, a więc z czasów prohibicji i sztucznej poprawności, teraz wracamy do lat osiemdziesiątych.