Mnie, młokosa strategicznego, gra wciągnęła. Może nie jest dynamiczna, ale za to jej realizm oraz masa różnego rodzaju smaczków sprawiły, że byłem o wiele bardziej zadowolony niż podczas gry w niejedną dynamiczną strategię. Grafika ma tu drugorzędne znaczenie - prostota jest jej atutem, bo nie odwraca uwagi od tego, co najważniejsze. W końcu będąc na wojnie nie mamy czasu na podziwianie piękna krajobrazów, nie wsłuchujemy się w śpiew ptaków, nie obserwujemy gwiazd na niebie. Owszem, tytuł nie dostarczy nam magii barw i kształtów, nie zapewni dynamiki, ale dzięki temu będziemy mieli uczucie, że gramy w pełnoprawną grę strategiczną, a nie jedynie jej namiastkę.

Razem z kolegami zastosowaliśmy niegdyś ciekawy wariant rozgrywki multiplayerowej. Już po zrzucie dzieliliśmy między siebie żołnierzy i walczyliśmy nie tylko z wrogiem, ale i ze sobą nawzajem. Wygrywał ten, którego żołnierz jako ostatni pozostał przy życiu. Może w tej chwili wydaje się to infantylne i niezgodne z duchem gry, ale wtedy zastosowanie takiego wariantu przyniosło nam wiele dobrej zabawy :)